Linia pojenia dla drobiu — jak działa system pojenia w kurniku
Linia pojenia to instalacja, a nie pojedyncze urządzenie — rura biegnąca przez całą halę, z wieloma niplami rozstawionymi na jej długości, zasilana z jednego zbiornika albo z sieci wodociągowej. Wyjaśniamy, jak taki system działa, dlaczego stosuje się go przy większej skali hodowli i jak dobrać go do kur, niosek czy indyków.
verifiedOd zespołu, który od lat organizuje pracę na fermach drobiu.
Linia pojenia dla drobiu to system złożony z rury (lub kilku równoległych rur) prowadzonej przez całą długość kurnika, z niplami rozmieszczonymi co pewien odstęp na całej trasie, zasilanej z jednego, centralnego źródła — zbiornika podniesionego nad podłogą albo bezpośrednio z instalacji wodociągowej przez zawór regulacyjny. To coś innego niż pojedyncze, samodzielne poidło automatyczne (dzwonowe czy kropelkowe) opisane w poradniku poidło automatyczne dla kur — tamto rozwiązanie sprawdza się przy kilkunastu, kilkudziesięciu ptakach w jednym miejscu, linia pojenia obsługuje jednocześnie setki albo tysiące ptaków rozłożonych po całej hali.
Dlaczego większe hodowle stawiają na linię, a nie na pojedyncze poidła
Przy większej obsadzie rozstawianie osobnych poideł po całej hali szybko robi się niepraktyczne — trzeba by ich dziesiątki, każde z osobnym zapasem wody do kontrolowania. Linia pojenia rozwiązuje to inaczej: jedno źródło zasila cały system, a rozstaw nipli na całej długości hali zapewnia, że ptak niezależnie od tego, w którym miejscu kurnika akurat się znajduje, ma wodę w zasięgu dziobu bez konieczności wędrówki do jednego, centralnego punktu.
Mniej ręcznego dolewania, więcej automatyki
Drugi argument to praca hodowcy. Uzupełnianie kilkudziesięciu osobnych poideł ręcznie, kilka razy dziennie, to realne obciążenie czasowe przy większym stadzie. Linia pojenia podłączona do zbiornika lub sieci utrzymuje ciągły dopływ wody bez codziennej ręcznej obsługi — hodowca sprawdza stan techniczny instalacji (szczelność, ciśnienie), zamiast fizycznie donosić wodę do każdego poidła z osobna.
Jak działa linia pojenia dla drobiu
Nipel na linii pod ciśnieniem lub grawitacyjnie
Na całej długości rury zamontowane są nipla — zawory otwierane ruchem dzioba ptaka, z których wypływa pojedyncza kropla wody. Linia może być zasilana grawitacyjnie, z podniesionego zbiornika, albo pod ciśnieniem z sieci wodociągowej przez zawór/reduktor umieszczony na początku instalacji, który utrzymuje stałe, ustawione ciśnienie niezależnie od wahań w sieci. Zasada działania pojedynczego nipla jest identyczna jak w poidłach kropelkowych opisanych w poradniku o poidłach automatycznych — różnica jest w skali instalacji i w tym, że wszystkie nipla na linii dzielą wspólne źródło i wspólne ciśnienie.
Regulacja wysokości w miarę wzrostu ptaków
To jeden z ważniejszych, a najczęściej pomijanych elementów obsługi linii: wysokość zawieszenia trzeba podnosić razem ze wzrostem ptaków, żeby nipel pozostawał na wygodnej, ale nie marnotrawnej wysokości — zbyt nisko, a młode ptaki wchodzą na linię i rozlewają wodę; zbyt wysoko, a starsze ptaki piją mniej, bo sięgnięcie do nipla wymaga wysiłku. To ten sam problem co regulacja wysokości grzędy dla rosnącego stada, opisana w poradniku grzęda dla kur — wymiary — sprzęt trzeba dopasowywać do wzrostu ptaków na bieżąco, a nie ustawić raz na cały okres odchowu. Szczegółową, praktyczną instrukcję regulacji wysokości i ciśnienia krok po kroku opisujemy w poradniku linie pojenia w kurniku — smoczki, kubeczki, regulacja, tam też więcej o higienie i dezynfekcji linii między rzutami — patrz też higiena linii pojenia.
Rodzaje linii pojenia i jak dobrać system do gatunku
Kury, nioski a indyki — różne wymagania
Sama konstrukcja linii (rura, nipla, zawór regulacyjny) jest podobna niezależnie od gatunku, ale dobór samego sprzętu i jego ustawienie różnią się. Indyki są znacząco większe i cięższe od kur, dlatego potrzebują nipli i całej linii dobranych do ich rozmiaru oraz innej, wyższej wysokości zawieszenia niż w kurniku z nioskami czy brojlerami — a same nipla montowane w liniach dla indyków bywają wykonane pod większy przepływ wody na jedno dziobnięcie, bo indyk zwyczajnie pije więcej naraz. Nie ma tu jednej uniwersalnej specyfikacji — dobór najlepiej ustalić z dostawcą sprzętu albo doradcą technicznym, biorąc pod uwagę wiek i wagę ptaków w danym cyklu. Więcej o wyposażeniu pod indyki w poradniku poidła i karmidła dla indyków — normy.
Gotowe systemy od producentów — przykład: Lubing
Na rynku sprzętu dla drobiu linie pojenia oferuje kilku producentów specjalizujących się w wyposażeniu ferm — jednym z rozpoznawalnych, niemieckich producentów tego typu instalacji jest Lubing, którego nazwa pojawia się często przy wyszukiwaniu „linia pojenia lubing". Gotowe systemy tego typu producentów to zwykle komplet: rura, nipla, zawory regulacyjne, zawieszenia z regulacją wysokości i filtry na wejściu wody. Wybór konkretnego producenta i modelu warto oprzeć na wielkości hali, gatunku i budżecie — to decyzja do skonsultowania bezpośrednio z dostawcą, bez opierania się na orientacyjnych cenach z internetu, bo te szybko się dezaktualizują.
Linia pojenia a linia karmienia — dwa osobne systemy
Warto nie mylić linii pojenia z linią karmienia (paszociągiem) — to dwie osobne instalacje, każda z własną trasą i napędem, mimo że w hali często biegną równolegle nad tym samym rzędem ptaków. Linia pojenia dostarcza wodę przez nipla, linia karmienia przesuwa paszę ze silosu do paśników mechanicznym transporterem (spiralnym albo koralikowym). Więcej o tym drugim systemie w poradniku paszociąg spiralny i koralikowy oraz systemy karmienia drobiu.
Najczęstsze pytania o linię pojenia dla drobiu
Jaki jest system pojenia kur niosek?add
W towarowej hodowli niosek najczęściej stosuje się linię pojenia z niplami rozstawionymi na całej długości kurnika, zasilaną z centralnego zbiornika lub sieci wodociągowej przez zawór regulacyjny. Wysokość linii reguluje się w miarę wzrostu ptaków, a samą instalację czyści i dezynfekuje między cyklami produkcyjnymi. W mniejszych, przydomowych hodowlach niosek częściej wystarcza pojedyncze poidło automatyczne — patrz poidło automatyczne dla kur.
Jaka jest linia wodna do kurnika?add
To rura (lub kilka równoległych rur) prowadzona przez całą halę, z niplami co pewien odstęp na trasie, podłączona do jednego źródła wody — zbiornika lub sieci wodociągowej przez zawór regulacyjny utrzymujący stałe ciśnienie. Praktyczny opis regulacji wysokości i ciśnienia krok po kroku znajdziesz w poradniku linie pojenia w kurniku.
Jaka jest linia pojenia dla indyków?add
Zasada działania jest ta sama co przy linii dla kur, ale ze względu na większą masę ciała indyki potrzebują nipli i linii dobranych do ich rozmiaru oraz innej, zwykle wyższej wysokości zawieszenia, dopasowywanej na bieżąco w miarę wzrostu ptaków. Dokładny dobór sprzętu warto ustalić z dostawcą — patrz też poidła i karmidła dla indyków — normy.
Jakie są systemy utrzymania drobiu?add
W dużym uproszczeniu wyróżnia się kilka szerokich systemów: chów klatkowy (dziś w UE mocno ograniczany), chów ściółkowy w zamkniętej hali (bez dostępu do wybiegu), chów wolnowybiegowy (dostęp do wybiegu na zewnątrz w ciągu dnia) oraz chów ekologiczny (dodatkowe wymogi paszowe i przestrzenne). Linia pojenia jako wyposażenie sprawdza się w praktyce w większości tych systemów — dobiera się ją do wielkości i typu hali, a nie do samego modelu chowu. Szerzej o konkretnych systemach piszemy przy okazji poszczególnych gatunków i typów produkcji na innych stronach serwisu.
Prowadzisz fermę na większą skalę i chcesz mieć wyposażenie pod kontrolą?
System DlaFerm pomaga monitorować parametry techniczne, zadania i przeglądy sprzętu na fermie w jednym miejscu — zostaw kontakt, pokażemy jak to działa na Twojej skali produkcji.
Telefon
+48 796 258 151