Ecosistemaexpand_more
Informaciónexpand_more
Funcionesexpand_more
Cría por especieexpand_more
Pavos — guíaexpand_more
Pollos (engorde)expand_more
Calculadorasexpand_more
Conceptos básicos y documentaciónexpand_more
Gripe aviar y Newcastle (ND)expand_more
Enfermedades productivasexpand_more
Microclima y naveexpand_more
Higiene y desinfecciónexpand_more
Bienestar animal y ayudasexpand_more
Transporte y sacrificioexpand_more
Normativa y medio ambienteexpand_more
Bioseguridad y bienestarexpand_more
Incubación y huevoexpand_more
Equipamiento y mecanizaciónexpand_more
Comparativasexpand_more
IA, sensores y monitorizaciónexpand_more
Evaluación y selección de avesexpand_more
Certificacionesexpand_more
Equipos e instalacionesexpand_more
Innovación y la granja del futuroexpand_more
Ferias y eventosexpand_more
Alimentación y luzexpand_more
Precios de compraexpand_more
Gripe aviar por voivodatoexpand_more
Precios de compra por voivodatoexpand_more
paymentsPrecios
Herramientasexpand_more
Precios→Contacto→Sobre nosotros→
Únete ahoraIniciar sesión
Rasy i gatunki drobiu

Kura włochata — co to za rasa?

„Kura włochata" nie jest oficjalną nazwą rasy — to potoczne określenie kury jedwabistej (silki), której puchowe upierzenie rzeczywiście przypomina sierść bardziej niż typowe pióra. Wyjaśniamy, skąd bierze się ten wygląd, i odsyłamy do pełnych opisów rasy.

verifiedOd zespołu, który od lat organizuje pracę na fermach drobiu.

To kura jedwabista (silki)Puchowe upierzenieRasa ozdobnaNie osobna rasa

Jeśli szukasz „kury włochatej", najpewniej chodzi Ci o kurę jedwabistą — w Polsce znaną też pod potoczną nazwą „silki" (od angielskiego Silkie). „Kura włochata" nie figuruje w żadnym standardzie hodowlanym jako osobna rasa — to opisowe, nieformalne określenie, którym ludzie nazywają silki ze względu na jej charakterystyczne, futrzaste upierzenie.

Dlaczego wygląda jak futro, a nie jak pióra

To realna cecha budowy pióra, nie tylko wrażenie. U większości kur pióra mają rozwinięte chorągiewki — drobne haczyki (bródki), które spinają włókna pióra w gładką, płaską powierzchnię. U kury jedwabistej ta struktura jest niedorozwinięta, więc włókna pióra nie sczepiają się ze sobą i układają się luźno na wszystkie strony. Efekt wizualnie przypomina sierść lub futerko — stąd potoczna nazwa „kura włochata".

Gdzie znajdziesz pełny opis

Ponieważ to dokładnie ta sama rasa, nie powielamy tu jej charakterystyki. Pełny opis wyglądu, pochodzenia, odmian kolorystycznych i cech użytkowych znajdziesz na stronie kura jedwabista. Jeśli szukasz praktycznych informacji — gdzie kupić, ile kosztuje i jak wygląda hodowla w praktyce — przejdź do kury silki.

W skrócie

Najważniejsze cechy kury jedwabistej (silki)

Puch zamiast piór, czarna skóra, spokojny charakter

Poza puchowym, futrzastym upierzeniem kurę jedwabistą wyróżnia ciemna, niemal czarna skóra i kości (efekt naturalnej hiperpigmentacji, nie choroby) oraz łagodny, spokojny temperament, dzięki któremu dobrze znosi obecność dzieci i innych zwierząt. To rasa ozdobna i wysiadująca, a nie nastawiona na produkcję jaj — szczegóły nieśności, wyglądu odmian kolorystycznych i budowy opisujemy w kurze jedwabistej, a kwestie zakupu i codziennej hodowli w kurach silki.

FAQ

Najczęstsze pytania o kurę włochatą (silki)

Czy mięso silki jest jadalne?add

Technicznie tak — mięso silki, jak każdej kury, jest jadalne. W praktyce jednak w Polsce silki trzyma się niemal wyłącznie jako rasę ozdobną i hobbystyczną, nie na mięso — ich wydajność mięsna jest niska, więc rzadko trafiają na stół. W niektórych kuchniach azjatyckich, np. w Chinach, czarnoskóra odmiana silki jest tradycyjnie wykorzystywana do zup, ale w polskich warunkach to praktyka marginalna, a nie typowy sposób wykorzystania tej rasy.

Jaka jest włoska rasa kur?add

To pytanie dotyczy zupełnie innej rasy niż „kura włochata" — łatwo je pomylić z powodu podobnie brzmiących słów. „Kury włoskie" to potoczne określenie rasy leghorn (nazwa pochodzi od włoskiego portu Livorno), czyli szczupłych, gładko upierzonych kur o białym upierzeniu, znanych z bardzo wysokiej nieśności i niemal zerowego instynktu wysiadywania. To przeciwieństwo kury jedwabistej pod względem wyglądu i użytkowości — leghorn hoduje się na jaja, silki jako rasę ozdobną i kwoczącą.

Ile jajek wysiedzi Silka?add

Pod jedną kwokę silki podkłada się zwykle od kilku do kilkunastu jaj (orientacyjnie 8–12, w zależności od wielkości ptaka i jaj) — tyle, ile kura jest w stanie skutecznie okryć ciałem podczas wysiadywania. Ze względu na silny instynkt kwoczenia hodowcy innych gatunków ptactwa (np. bażantów, przepiórek czy kaczek) często wykorzystują silki właśnie jako „kwoki zastępcze" do własnych jaj.

Która kura znosi 350 jaj rocznie?add

Żadna rasa ozdobna ani zachowawcza, w tym kura jedwabista, nie osiąga takiej nieśności — 350 jaj rocznie to poziom typowy dla komercyjnych mieszańców niosek (np. linii hybrydowych hodowanych przemysłowo), wyselekcjonowanych wyłącznie pod kątem produkcji jaj. Kura jedwabista znosi orientacyjnie 100–120 jaj rocznie i to nie jest jej mocna strona — jest hodowana głównie dla wyglądu i instynktu wysiadywania.

Hodujesz kury ozdobne obok stada produkcyjnego?

System DlaFerm pozwala prowadzić ewidencję różnych ras i grup ptaków w jednym miejscu — zostaw kontakt, opowiemy jak to wygląda w praktyce.

Podaj numer telefonu lub e-mail — wystarczy jedno.

Ver también